Wednesday, January 20, 2010

Erich Segal






Ο εβραϊκής καταγωγής
Erich Segal, συγγραφέας
του Love Story, είχε
διατελέσει καθηγητής Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών στα καλύτερα παν/μια των ΗΠΑ.

—Τι μπορείς να πεις για μια 25χρονη κοπέλλα που πέθανε; Ότι ήταν όμορφη. Και έξυπνη. Ότι αγαπούσε τον Μότσαρτ και τον Μπαχ. Και τους Μπιτλς. Κι εμένα...

"Love means never having to say you're sorry."



Erich Segal, writer and academic, was born on June 16, 1937. He died of a heart attack on January 17, 2010, aged 72.

Wednesday, December 23, 2009

Is it Raining at Your House?

(Dedicated to all the brave men and women
who are now or have ever served
in the Allied Forces.)




Vern Gosdin
(1934-2009)





Έχω μεγαλώσει
με τη μουσική κάντρυ.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός
της αμερικανικής βάσης στη Νέα Μάκρη
μετέδιδε κάθε εβδομάδα το Τοp 40
κι εγώ ανυπομονούσα να ακούσω
τον κεφάτο εκφωνητή να λέει:
My Kind of Country, My Kind of Music!

Σε μια εποχή χωρίς Ίντερνετ,
μου ήταν γνωστές οι φωνές των τραγουδιστών
αλλά όχι τα πρόσωπά τους!

Η βάση έκλεισε...

Αλλά πρόλαβα να την επισκεφθώ!
Μαζί με έναν Αμερικανό φίλο, στρατιωτικό,
πριν από 20 ολόκληρα χρόνια.

(Εκεί μου έδωσαν και δοκίμασα Root Beer
για πρώτη φορά.

Με ρώτησαν αν μου αρέσει.

Όχι, δεν μου άρεσε.

Απέκτησα όμως αυτή την "acquired taste"
που με συνδέει με κείνα τα χρόνια
και ψάχνω ακόμα να βρω Root Beer
στα ελληνικά σούπερ-μάρκετ.)

Αφιερώνω λοιπόν,
σε όλους τους γενναίους συμμάχους μας,
ένα αγαπημένο κάντρυ τραγούδι του Vern Gosdin
σε τρεις ωραίες εκτελέσεις
από μη επαγγελματίες τραγουδιστές:



ΙS IT RAINING AT YOUR HOUSE?






Is it raining at your house like it's raining at mine
Do you miss me like I miss you, is it cloudy all the time
Do you tremble when the phone rings and you think I'm on the line
Is it raining at your house like it's raining at mine

Does it thunder and lightnin' even when the sun shines
Is it raining at your house like it's raining at mine

Is it raining at your place just like it is over here
If it is then sweetheart like me I know you're scared
I just called you to console you like any old friend would do
Is it raining at your house and by the way I still love you











Σ'ευχαριστώ, Vern Gosdin, για κάθε όμορφο τραγούδι!
Αναπαύσου εν ειρήνη...


Sunday, October 25, 2009

Η σημαία και η καρδιά

Πλησιάζει η εθνική εορτή
της 28ης Οκτωβρίου...









Lee Greenwood


Γραμμένο 25 χρόνια πριν, το 1984,
το God Bless Τhe USA
ή "I'm Proud to Βe an American,"
(όπως το θυμάμαι εγώ
από τον αγαπημένο μου στίχο)
είναι αναμφισβήτητα το πιο γνωστό
πατριωτικό τραγούδι στην Αμερική.

Αμερικανός,
Έλληνας,
Αλβανός,
Ισραηλινός,
Γάλλος
και τελικά: Άνθρωπος.

☞ Θα'θελα η σημαία και η καρδιά του «Άλλου»
να κυματίζουν δίπλα από τη δική μου.




Sunday, August 16, 2009

Christian Cantwell, συγχαρητήρια για το χρυσό μετάλλιο!





















Ακριβώς ένα χρόνο μετά το αργυρό του μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου,
ο σφαιροβόλος Κρίστιαν Κάντγουελ,
από το Τζέφερσον Σίτυ του Μιζούρι,
κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο
με μια καταπληκτική ρίψη 22.03 m.
στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου
που διεξάγεται στο Βερολίνο.

Sunday, August 09, 2009

Ιστορίες ψυχών και βημάτων




















Ένα βιβλίο που εκδόθηκε χθες, δίνει στους αναγνώστες την ευκαιρία να διαβάσουν τις ιστορίες που έγραψαν οι φίλοι, συμμαθητές, δάσκαλοι και συγγενείς του Benjamin Petrzilka.

Η ανθολογία "Our Soles: Our Journeys and Our Faith" αποτίει φόρο τιμής στον 13χρονο μαθητή
του Καθολικού Σχολείου Mary Our Queen στην Όμαχα της Νεμπράσκα.

Ήταν ένας από τους τέσσερις προσκόπους που σκοτώθηκαν πέρυσι όταν ένας τυφώνας χτύπησε το προσκοπικό ράντσο Little Sioux στην Αϊόβα.

Ο Μπεν είχε τη συνήθεια να ψάχνει
για εγκαταλελειμμένα παπούτσια.

Κάνοντας λογοπαίγνιο με τη λέξη soles / σόλες,
τα αποκαλούσε lost souls / χαμένες ψυχές
και αναρωτιόταν για τις πνευματικές αναζητήσεις
εκείνων που κάποτε τα φορούσαν.

Οι συγγραφείς του βιβλίου μιλούν
για τις δικές τους αναζητήσεις
και πώς ο Μπεν τους βοήθησε να πλησιάσουν το Θεό.

Friday, June 26, 2009

Αντίο, Μάικλ Τζάκσον!

See the nations
turn their swords into plowshares:
καὶ συγκόψουσι
τὰς μαχαίρας αὐτῶν εἰς ἄροτρα

(ΗΣΑΪΑΣ β΄4: o τελευταίος στίχος από το Heal the World)


Αντίο, Μάικλ Τζάκσον!
Δεν πρόλαβες να δεις τον κόσμο μας καλύτερο
και οι άνθρωποι ακόμα δεν μετέτρεψαν
τα μαχαίρια τους σε άροτρα.
Πολεμούν και μισούν και σκοτώνουν,
όπως έκαναν πάντα.
Οι πληγές μας δεν έχουν γιατρευτεί,
αλλά ―εάν αυτό σε παρηγορεί
εκεί όπου βρίσκεσαι τώρα―
θα θυμόμαστε το τραγούδι σου:


HEAL THE WORLD


There's a place in your heart
And I know that it is love
And this place could be much
Brighter than tomorrow
And if you really try
You'll find there's no need to cry
In this place you'll feel
There's no hurt or sorrow

There are ways to get there
If you care enough for the living
Make a little space make a better place...

Heal the world make it a better place
For you and for me and the entire human race
There are people dying
If you care enough for the living
Make a better place for you and for me

If you want to know why there's a love that cannot lie
Love is strong it only cares for joyful giving
If we try we shall see in this bliss
We cannot feel fear or dread we stop existing and start living

Then it feels that always
Love's enough for us growing
So make a better world
Make a better world...

Heal the world make it a better place
For you and for me and the entire human race
There are people dying
If you care enough for the living
Make a better place for you and for me

And the dream we were conceived in
Will reveal a joyful face
And the world we once believed in
Will shine again in grace
Then why do we keep strangling life
Wound this earth crucify its soul
Though it's plain to see
This world is heavenly, be God's glow

We could fly so high let our spirits never die
In my heart I feel you are all my brothers
Create a world with no fear
Together we'll cry happy tears

See the nations
turn their swords into plowshares


Sunday, May 31, 2009

Terre Haute, Ιndiana

Η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1955)
μοιάζει εκπληκτικά με εκείνη της Ινδιάνα (1917).









Αναζητώντας την άγνωστη Αμερική,
ταξιδεύω νοερά στις όχθες του ποταμού Γουώμπας
και στη μακρινή Τέρρε Χώουτ των 60.000 κατοίκων.




Στην πόλη όπου γεννήθηκε
το χαρακτηριστικό καμπυλωτό μπουκάλι
της Coca-Cola,
είναι διάχυτη η δυσοσμία
από τα εξαντλημένα κοιτάσματα
μεταλλευμάτων και πετρελαίου,
αλλά και η αξιοπρέπεια των κατοίκων
που θέλουν να βγουν επιτέλους
από ένα μακροχρόνιο οικονομικό τέλμα.




Γραμμένος το 1897 από τον Paul Dresser,
ο Ύμνος της Πολιτείας της Ινδιάνα
μιλά στην πρώτη στροφή
για τη ζωή ενός παιδιού στην επαρχία
και την αγάπη του προς τη μητέρα του.
Στη δεύτερη στροφή, μετά το ρεφραίν,
εξυμνείται ο έρωτάς του για τη Μary
που όμως, αλίμονο, χάθηκε:

ON THE BANKS OF THE WABASH, FAR AWAY

Round my Indiana homesteads wave the cornfields,
In the distance loom the woodlands clear and cool.
Oftentimes my thoughts revert to scenes of childhood,
Where I first received my lessons, nature's school.
But one thing there is missing in the picture,
Without her face it seems so incomplete.
I long to see my mother in the doorway,
As she stood there years ago, her boy to greet.

Oh, the moonlight's fair tonight along the Wabash,
From the fields there comes the breath of newmown hay.
Through the sycamores the candle lights are gleaming,
On the banks of the Wabash, far away.

Many years have passed since I strolled by the river,
Arm in arm, with sweetheart Mary by my side,
It was there I tried to tell her that I loved her,
It was there I begged of her to be my bride.
Long years have passed since I strolled thro' there churchyard.
She's sleeping there, my angel, Mary dear,
I loved her, but she thought I didn't mean it,
Still I'd give my future were she only here.






Καλωσήρθες, μπαμπά!








Related Posts with Thumbnails